Monday, November 27, 2017

Zbulohen anije të shumta të mbytura afër Strugës/ Sunken ships discovered underwater Lake Ohrid



Sunken ships discovered underwater Lake Ohrid, close to Struga

Divers from the Aquatec Diving Club explored the sunken ships in Ohrid Lake. The ships date from the First World War, and are presumed to have been sunk that time.
The number of ships has not been accurately determined and has not yet been sufficiently documented, leaving room for further research. The information shows that these ships were used for transport large loads.
The ships are located on the shore beside the city of Struga and are at a depth of between 6 and 7 meters, more than 1000 meters from the coast.
The team of Aquatec together with the underwater archaeologist Nikola Paskali will continue to research, document and promote this site.



Shqip

Zbulohen anije të shumta të mbytura afër Strugës

Zhytës nga klubi Aquatec po eksplorojnë dhe dokumentojnë anijet e fundosura në liqenin e Ohrit. Anijet datojnë nga Lufta e Parë Botërore dhe supozohet se janë zhytur qëllimisht.
Numri i anijeve nuk është përcaktuar saktë dhe ende nuk është dokumentuar mjaftueshëm, duke lënë hapësirë për kërkime të mëtejshme. Shumë informacione tregojne se ato janë përdorur për të transportuar ngarkesa të mëdha.
Anijet janë të vendosura në breg, pranë qytetit të Strugës dhe janë në një thellësi midis 6 dhe 7 metra, më shumë se 1000 metra nga bregu.
Ekipi i Aquatec së bashku me arkeologun nënujor Nikola Paskali do të vazhdojnë të hulumtojnë, dokumentojnë dhe promovojnë këtë faqe.

Credits:
Nikola Paskali; 
Daniel Atanasovski

Source: https://www.facebook.com/pg/AkvatekDiving/photos/?tab=album&album_id=1511087385611060








Monday, November 20, 2017

Genta, gruaja që ndërton barka druri/ The Woman Who Constructs Wooden Boats


Ajo është një vajzë shumë e re, por tashmë është bërë e njohur në Shqipëri. Media ka publikuar disa artikuj për të dhe punën e saj, madhe dhe revista UN Women i ka kushtuar një artikull në kopertinë. Emri i saj është Genta Ahmeti, dhe ajo është e vetmja grua sipërmarrëse në Shqipëri që krijon barka druri, një traditë që po zhduket. Por Genta po punon shumë që ta ringjallë këtë traditë. Genta drejton një fabrikë që quhet “Artisanal”. Ajo është gjithashtu drejtore dhe themeluese e projektit “Jeta në varkë” që ka qëllim të ndërtojë barka artizanale dhe t’i japë jetë një muzeumi detar në Shqipëri.
Ne u impresionuam shumë me punën e saj, dhe e pyetëm si çdokush tjetër: Përse vendosi të ndërtojë barka, një profesion i pazakontë për një grua.

Ajo përgjigjet se e gjitha është pasion. Ky profesion është ngulur tek ajo që kur ishte vajzë e vogël. I ati ishte një inxhiner druri, dhe ajo u rrit në një familje ku druri ishte pjesë thelbësore e jetës së saj. Edhe dhuratat e saj të para ishin prej druri, ose mjete pune për të punuar drurin. Ajo thotë se këto gjëra e tërhiqnin më shumë se kukullat. Fëmijëria e saj përcaktoi dhe të ardhmen. Ajo studioi për inxhinieri pyjore në Universitetin e Tiranës dhe më pas shkoi në Itali për studime të mëtejshme. Kur u kthye e kishte të qartë në mendje se çfarë do të bënte: do prodhonte barka, por vetëm prej druri. Asaj nuk i pëlqen që ujërat e Shqipërisë, janë të mbushura me barka plastike që nuk janë ekologjike, dhe për më tëper janë të shëmtuara. Genta ka prodhuar disa modele deri tani, por projektet duket se janë të pandalshme tashmë. Ajo thotë se ka ende disa mjeshtra të vetmuar që prodhojnë barka druri si në Pogradec dhe Shkodër. Këto barka janë prodhuar nga peshkatarë për këto liqene të mëdhenj, pasi ata i dinë përfitimet e barkave të drurit krahasuar me ato plastike. Kur ne e pyetëm nëse ka ndonjë plan për të sjellë barkat e saj në Liqenin e Ohrit, ajo tha se vitin që vjen do të sjellë barka me vela në Pogradec të cilat mund të përdoren për qëllime turistike. Ajo sheh të ardhme të artë në biznesin e saj, pasi mendon se kushdo do ta kuptojë se barkat e drurit janë shumë më të mira se ato plastike dhe ndoshta me kalimin e kohës ato mund të zëvendësohen.
Genta është e lumtur që po ringjallet tradita për këto barka dhe që po ndjek hapat e babait. Projekti tjetër i saj është të hapë një muze detar në Shqipëri dhe të tregojë gjithë modelet e vjetra dhe historinë e barkave të drurit në vend si dhe të prezantojë modelet e reja. Ne kemi nevojë për më shumë gra si Genta që punojnë kaq fort për të ringjallur traditat e vjetra me vlerë.

Portrait - The Woman Who Constructs Wooden Boats


She is very young but already well known. The media have published articles about her work,and the UN Women magazine has even dedicated a cover to this special lady from Albania. Her name is Genta Ahmeti, and she is the only woman in Albania producing wooden boats, a tradition that is disappearing. But Genta is working hard to revive it.

Genta runs a wood factory called ‘Artisanal’. She is also the director and founder of the project ‘Life on a Boat’, which aims to build artisanal boats and to give life to a naval museum in Albania.

We were so impressed with her work, and asked her, as everybody else, the same question: Why had she decided to construct boats, an unusual profession for a woman. She says that this was all about her passion. This profession was rooted in her since she was a little girl. Her father was a wood engineer, and so she was raised in a family where wood was a major part of life. Even her first gifts were made from wood, or tools to carve the wood. She says that these things attracted her more than dolls. Her childhood led to her future. She studied wood engineering in Tirana University, and then went to Italy for further studies. When she returned she had formed everything clear in her mind: she would produce boats, but only from wood. She does not like it that all the waters of Albania are filled with plastic boats, which are not ecological and are ugly.

Genta has produced several models so far, but her projects are unstoppable. She says that there are still some solitary masters producing wooden boats, in Pogradec and Shkodra. These boats are produced for fishers in these big lakes, because they know the benefits of wooden boats over plastic ones. When we asked her if she has any plan to bring her boats to Lake Ohrid, she said that next year she would like to bring sailing boats to Pogradec, which could be used for tourism purposes. She sees a bright future in this business, as she thinks that everyone will understand that wooden boats are much better than plastic ones, and perhaps over time they can be replaced.

Genta is happy to revive this tradition and to follow in the footsteps of her father. Her next project is to open a naval museum in Albania, showing the history of wooden boats in the country, as well as displaying new models. We need more women like Genta, working so hard to revive old traditions.


Ps. The article was published at Newsletter 6 "Protecting lake Ohrid" 

Monday, November 13, 2017

Interview with Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, Director of PSI Hydrobiological Institute, Ohrid

The Hydrobiological Institute is a national public institution founded in 1935. It has two primary goals: to monitor the physical chemical conditions and the biological components of the Macedonian natural lakes and to conserve the fish of Lake Ohrid, with special focus on the famous Ohrid trout (Salmo trutta letnica) by taking measures for artificial spawning in these facilities.. We interviewed Mrs Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, Director of PSI Hydrobiological Institute, Ohrid.

Please can you tell us generally about the main objective and mission of the Hydrobiological Institute?


The Hydrobiological Institute is a national public institution founded in 1935. It has two primary goals: to monitor the physical chemical conditions and the biological components of the Macedonian natural lakes and to conserve the fish of Lake Ohrid, with special focus on the famous Ohrid trout (Salmo trutta letnica) by taking measures for artificial spawning in our own facilities.

What are your findings and what is the role of the Institute regarding conserving this World Heritage site?
Lake Ohrid Region is one of the 35 mixed UNESCO World Heritage properties in the world. Thanks to an initiative of the Hydrobiological Institute, which managed to present to a wider audience the importance and uniqueness of this lake (its age, high level of biodiversity, high level of endemism, relic species, oligotrophic water), it was designated as a UNESCO World Heritage natural property in 1979, while a year later the cultural attributes of the city of Ohrid and its surroundings were also inscribed as part of UNESCO World Heritage property. Thus, from its foundation in 1935 up until the present, the Hydrobiological institute undertakes measures for conservation of the lake and its unique living world and its natural habitats by monitoring the physical chemical and biological components, increasing public awareness about existing problems that threaten the water quality and existing biocenosis and presenting solutions for mitigation and improvement in the current conditions that deviate from the general oligotrophic condition.


Your institute monitors the water quality of Lake Ohrid. What problems have you encountered?

We have monitored the lake for more than eight decades. Over this time, we have always applied the methods and innovations in contemporary limnology, both through equipping our facilities with sophisticated apparatus and by the training of our scientific staff in expert scientific centres around the world. Thus, the problems we have encountered generally are of a financial matter. Most of the finances we obtain from the national and international funds are limited; i.e. they concern practical realisation of particular projects. After finalization of the projects we are unable to perform extensive subsequent monitoring due to a lack of finances; i.e. the numbers of the sampling sites are always being reduced to a minimum, as well as the number of monitored parameters. 
This inevitably creates gaps in the chronological data sets. Adopting a national strategy for monitoring and designating the Hydrobiological Institute as a leading institution in monitoring is an imperative our institution is striving to achieve, for the protection of the Macedonian water bodies. Thus, only a national monitoring strategy organised in accordance with the European Water Framework Directive (WFD), in which the Hydrobiological Institute will have the leading role as a result of its great expertise and experience in WFD implementation in the country, will benefit a better and more comprehensive protection of the water bodies.

What do you think of the water quality on the other side of the lake, the Albanian side?In recent years, jointly with our Albanian partners, we have completed two scientific monitoring projects, and experts of both countries have had an opportunity to compare the quality of the water on both sides of the lake. In general, the quality of the water in the Albanian part is similar to that of the Macedonian side, and as expected, the quality of the water in the open area (pelagic) is of the top category. But, unlike the pelagic zone, the sample sites near heavily populated areas, such as Pogradec, or the village of Lin, are characterized by a deteriorated quality of water and ecology, ranging from moderate to poor. Increased concentration of phosphorous is recorded in the area of the River Drilon, in Tushemisht, pointing to excessive nutrient loading coming from household waste and communal waters.

What are the measures to be taken on both sides to preserve Lake Ohrid and its species?As mentioned above, both sides should adopt national strategies and laws for protection of the natural heritage of the Lake Ohrid region and the lake itself. First of all, the lake should be under permanent monitoring as an initial stage that would enable an initial assessment of the current status. To prevent discrepancies in the assessment resulting from the use of different methods, the parameters followed, frequency of sampling, data processing, and so on, simply both sides should implement the criteria of the European WFD, as follows:
· Harmonization of the national existing legislation on the protection of nature in both counties with the European legislation and its practical use.
· Increasing public awareness of the importance, uniqueness and indivisibility of the lake in the former Yugoslav Republic of Macedonia and Albania, observing and treating the lake as a whole UNESCO World Heritage Site.
· Strengthening collaboration among scientists, NGOs and stakeholders would lead to a strengthening of confidence between the nations and consequently to a better understanding of the importance of the lake and its protection.
· Creating bilateral committees that would coordinate all activities related to practical realisation of all of the above.


Shqip

Intervistë me Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, drejtore e Institutit hidrobiologjik të Ohrit

Instituti hidrobiologjik i Ohrit është një institucion kombëtar shtetëror i krijuar në 1935 që kontrollon cilësinë e ujit të Liqenit të Ohrit në pjesën maqedonase. Ne pyetëm drejtoreshën e këtij instituti rreth punës që kryhet aty.

Cilat janë gjetjet tuaja dhe cili është roli i institutit përsa i përket ruajtjes së trashëgimisë së Liqenit të Ohrit 
Liqeni i Ohrit është një nga 35 pasuritë mikse të UNESCOs në botë (natyrore dhe kulturore). Falë iniciativës së Institutit të Hidrobiologjisë, që ka arritur t’i prezantojë një audience të madhe rëndësinë e këtij liqeni (moshën, nivelin e lartë të biodiversitetit, niveli I lartë i endemizit, specie relike, ujërat oligotrofe) ky liqen është listuar si pasuri natyrore e UNESCO në 1979 dhe një vit më vonë për atributet kulturore të qytetit të Ohrit dhe rrethinave të tij, u listua edhe si pasuri kulturore e UNESCO. Që nga krijimi i tij në 1935 deri më sot, Instituti Hidrobiologjik ka ndërmarrë një sërë masash për ruajtjen e liqenit dhe botës së tij të gjallë unike, habitateve të tij natyrore duke monitoruar komponentët fizikë, kimikë dhe biologjikë dhe duke rritur ndërgjegjësimin e publikut për problemet ekzistuese që kërcënojnë cilësinë e ujërave dhe biocenozat ekzistuese dhe duke prezantuar edhe zgjidhje për lehtësimin dhe përmirësimin e kushteve aktuale që rrjedhin nga kushtet e përgjithshme oligotrofike.

Instituti juaj monitoron cilësinë e ujit të Liqenit të Ohrit. Cilat janë problemet me të cilat përballeni në këtë drejtim? Ne kemi monitoruar liqenin për më shumë se 8 dekada. Gjatë kësaj kohe gjithnjë kemi aplikuar metoda dhe inovacione në terminologjinë bashkëkohore, si në drejtim të pajisjes së faciliteteve tona me aparate të sofistikuara por dhe duke trajnuar stafin shkencor në qendra shkencore të botës. Ndaj problemet që ne kemi patur më shumë kanë qenë të natyrës financiare. Shumica e financave që ne marrim nga fondet kombëtare dhe ndërkombëtare janë të kufizuara, dhe ato janë vetëm për realizimin e disa projekteve të veçanta. Pas finalizimit të tyre ne nuk kemi mundësi të kryejnë monitorim të vazhduar dhe të zgjeruar për shkak të mungese së financave, ndaj numri i vendeve ku marrim kampionet janë reduktua ndjeshëm, si dhe numri i parametrave të monitoruar. Kjo krijon pashmangshmërisht hapësira në të dhënat kronologjike. Ndaj adoptimi i një strategjie kombëtare për monitorimin dhe caktimin e Institutit të Hidrbiologjisë, si një institicuon drejtues për monitorimin, është një objektiv thelbësor që institucioni ynë synon të arrijë për mbrojtjen ujërave të Maqedonisë. Vetëm me një strategji monitoruese kombëtare të organizuar në përputhje me direktivat e kornizës Europiane të Ujrave, në të cilin Instituti Hidrobiologjik ka rol drejtues si rezultat i ekspertizës dhe eksperiencës në implementimin e kësaj kornize në vend, do të arrijmë të përfitojmë një mbrojtje më të mirë të ujërave të vendit tonë.

Çfarë mendoni për cilësinë e ujit në anën tjetër të Liqenit të Ohrit, pjesën shqiptare? Në vitet e fundit, së bashku me partnerët shqiptare, ne kemi kryer dy projekte shkencore monitorimi dhe ekspertët e dy vendeve kanë patur mundësinë të krahasojnë cilësinë e ujërave në dy anët e liqenit. Në përgjihësi cilësia e ujit në pjesën shqiptare është e ngjashme me atë të pjesës maqedonase, cilësia e ujit në zonat e hapura (pelagjike) është e kategorisë së parë. Por ndryshe nga zona pelagjike, disa kamione afër zonave të populluara si në Pogradec, apo në fshatin Lin, karakterizohen nga një përkeqësim i cilësisë së ujit dhe ekologjia varion nga e moderuar në cilësi të keqe. Një përqendrim i rritur i fosforit regjistrohet në zonën e Lumit të Drilonit, në Tushemisht që është një tregues se lëndë ushqyesë të dëmshme vijnë nga mbetjet shtëpiake apo ujërat e zeza.

Cilat janë masat që duhet të merren nga dy anët për të ruajtur Liqenin e Ohrit dhe speciet e tij Siç e përmenda më sipër, të dy shtetet duhet të miratojnë stratregji kombëtare dhe ligje për mbrojtjen e pasurisë natyrore të Liqenit të Ohrit. Së pari Liqeni duhet të jetë nën monitorim të vazhdueshëm si një fazë fillestare që duhet të na mundësojë një vlerësim fillestar të statusit aktual. Për të shmangur mospërputhjet në vlerësimet që vijnë si rezultat i përdorimit të ndryshëm të metodave apo parametrave të ndjekur, frekuencës së kampioneve, procesimit të të dhënave etj, thjesht dy palët duhet të zbatojnë kriteret e Kornizës së BE për ujin si më poshtë:
- Harmonizim të legjislacionit ekzistues nacional për mbrojtjen e natyrës në dy shtetet në përputhje me legjislacionin europian dhe përdorimin praktik të tij
- Rritjen e ndërgjegjësimit publik për rëndësinë, unicitetin dhe pandashmërinë e Liqenit ndërkufitar, duke e vëzhguar dhe trajtuar këtë liqen si një pasuri të plotë të Trashëgimisë Botërore të UNESCO
- Forcimi i bashkëpuinimit mes shkencëtarëve, OJF-ve dhe grupeve të interesit do të çojë në forcimin e besimit mes dy vendeve dhe do të sjellë për rrjedhojë një mirëkuptim më të mirë për rëndësinë e liqenit dhe mbrojtjen e tij
- Krijimin e komiteteve dypalëshe që do të koordinojnë gjithë aktivitetet që lidhen me realizimin praktik të të gjitha këtyre çështjeve.

Monday, November 6, 2017

Interview- Albania’s First Natural Property inscribed into UNESCO

The first Albanian natural World Heritage property was inscribed on the UNESCO World Heritage List by the World Heritage Committee at its 41st session, which took place from 2 to 12 July this year in Kraków, Poland. Two of the country’s beech forests were inscribed as component parts of the transnational serial World Heritage property “Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe”.
The inscribed components of the World Heritage property are the beech forests at Lumi i Gashit (north Kukes) located within Valbona Valley National Park, which a strict nature reserve (IUCN category 1a, the highest category of protected area recognised by the World Commission on Protected Areas, a body of IUCN), and Rrajca Forest, within the Shebenik–Jabllanicë National Park (east Elbasan), also a strict nature reserve,
Rrajca

The inscription marked wonderful news from the World Heritage Committee during its examination of nominations to the World Heritage List on 7 July 2017. The transnational extension of the World Heritage site of the “Primeval Beech Forests of the Carpathians and the Ancient Beech Forests of Germany” (Germany, Slovakia, Ukraine) now stretches across twelve countries in Europe, which include Albania, Austria, Belgium, Bulgaria, Croatia, Germany, Italy, Romania, Slovakia, Slovenia, Spain and Ukraine.
Following the end of the last Ice Age, European beech spread out from a few isolated refuges in the Alps, Carpathians, Mediterranean and Pyrenees over a short period of a few thousand years in a process that is continuing. This successful expansion is related to this tree species’ flexibility and tolerance of different climatic, geographical and physical conditions. Prior to human intervention, the beech forests of Europe occupied some 91,000,000 ha, while currently, primal or ancient beech forest comprise a total of 90,000 ha.


We interviewed Ermal Halimi, specialist in the Biodiversity and Protected Areas Directorate at the Ministry of Tourism and Environment of Albania, about the nomination process to inscribe the Albanian beech forests on the World Heritage list.

When did this process start at the Ministry of Tourism and Environment?

The whole process started with the inscription of primeval beech forests of the Carpathians in 2007. In 2011, the property was extended by five component parts in Germany. The World Heritage Committee recommended that other State Parties be included, where such natural forests have existed untouched for centuries. From 2012–2014, the European screening process took place, financed by Germany. Forestry experts came to Albania to inspect the nominated areas, in particular two protected areas: Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP. The process for the preparation of the nomination files for these beech forests took two years, from 2014–2016, and was financed by Austria. The last meeting in Kraków decided that Lumi i Gashit beech forest (1,261,52 ha) and Rrajca beech forest (2,129,45 ha) are components of the extended natural World Heritage property.

Lumi i Gashit
How is it that these two areas have been well protected over the years?There are two reasons: Firstly, these forests are very difficult to reach. The road conditions are poor, and the forests are located in very deep mountainous areas, far from inhabited zones. Secondly, these beech forests are part of two strictly protected areas, inside National Parks, that have had a protected status since the 1990s.
Who is responsible for better protecting these forests now that they are on the World Heritage list?
The National Agency of Protected Areas, which is under the Ministry of Tourism and Environment, is responsible for protecting all National Parks of Albania, including Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP, where these beech forests are situated. The agency is very active in this area and has done good work in informing the locals of the importance of these areas, and ensuring that the woodlands are not to cut down but rather protected.
Albania has a very rich biodiversity. We have at least 800 natural protected areas and nature monuments across the country, and these comprise one-third of all of the biodiversity in Europe.


Shqip

Regjistrohet në UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë-Intervistë me Ermal Halimin e Ministrisë së Turizmit dhe Mjedisit 

Regjistrohet në Listën e Trashëgimisë botërore të UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë. Vendimi u morr në komitetin e 41 të Trashëgimisë botrore që u zhvillua në 2-12 korrik në Krakov Poloni. Dy nga pyjet e ahut të vendit tonë u regjistruan si pjesë e pyjeve të ahut primar të Karpateve dhe rajoneve të tjera të Europës. 

Këto dy zona janë Lumi i Gashit ne veri të Kukësit, një pyll që ndodhet brenda Parkut Kombëtar të Valbonës dhe që është një rezervë strikte natyrore (kategoria e parë sipas IUCN- kategoria më e lartë e zonave të mbrojtura të njohura nga Komisioni Botëror për zonat e mbrojtura), si dhe Pylli I Rrajcës, që ndodhet brenda parkut Kombëtar Shebenik – Jablanicë (në lindje të Elbasanit) gjithashtu një rezervë strikte natyrore. Ky listim është një lajm i mirë nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore gjatë ekzaminimit të gjithë nominimeve në takimin e 7 Korrikut 2017. Pasurisa botërore e pyjeve primare të ahut të Karpateve dhe pyjeve të lashta të Gjermanisë (ku më parë bëntin pjesë Gjermani, Sllovaki, Ukrainë) tashmë u shtri në 12 vende të tjera: (Shqipëri, Austri, Belgjikë, Bullgari, Kroaci, Gjermani, Itali, Rumani, Sllovaki, Slloveni, Spanjë, Ukrainë).

Pas fundit të epokës së akullnajave, pyjet e ahut në Europë u shpërndanë nga refugjatë të izoluar në Alpe, Karpate Mesdhe dhe Pirenej për një periudhë të shkurtër disa mijëra vjeçare në një proces që ende vazhdon. Kjo shtrirje e suksesshme është e lidhur me fleksibilitetin e këtyre specieve dhe tolerancën ndaj ndryshimeve klimaterike, kushteve gjeografike dhe fizike. Para ndërhyrjes njerëzore, pyjet e ahut në Europë pushtuan 91 milionë hektarë, ndërsa sot këto pyje zënë një total prej 90 mijë ha.
Ne intervistuam Ermal Halimin, specialist në drektorinë e Biodiversitetit dhe Zonave të Mbrojtura në Ministrinë e Turizmit dhe mjedisit të Shqipërisë për këtë proces nominimi që rezultoi në listimin e dy pyjeve shqiptare të Ahut si pasuri botërore e UNESCO.

Kur nisi ky proces nominimi nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit?
I gjithë procesi nisi me futjen në UNESCO të pyjeve primare të ahut të Karpateve në 2007. Në 2011 pasuria u zgjerua me komponentë të këtyre pyjeve në Gjermani. Më pas Komiteti i Trashëgimisë botërore rekomandoi që të përfshihen dhe shtete të tjera ku ndodhen këto pyje natyrore dhe që kanë mbetur të paprekura prej shekujsh. Nga 2012- 2014, u zhvillua procesi evropian i skanimit të këtyre pyjeve i financuar nga Gjermania. Ekspertë të pyjeve erdhën në Shqipëri për të inspektuar zonat e nominuara në veçanti dy zona të mbrojtura: Lugina e Valbonës, park kombëtar dhe Shebenik – Jabllanicë, (park kombëtar). Procesi për përgatitjen e dosjeve të nominimit për këto pyje zgjati 2 vite nga 2014-2016 dhe u financua nga Austria. Takimi i fundit në Krakov vendosi që zona e Lumit të Gashit ((1,261,52 ha) dhe pyjet e Rrajcës (2,129,45 ha) të bëhen pjesë e kësaj trashëgimie.

Si ka mundësi që janë ruajtur kaq mirë këto zona përgjatë viteve
Ka dy arsye pse janë ruajtur. Së pari, këto pyje janë të vështira për t’u arritur dhe aksesuar nga njerëzit. Rrugët janë në gjendje të keqe dhe pyjet ndodhen në zona shumë të thella malore larg zonave të banuara. Së dyti këto pyje ahu ndodhen brenda dy parqeve kombëtare që janë zona strikte të mbrojtura që nga vitet 90.

Kush është përgjegjës për t’i mbrojtur tashmë këto pyje, teksa kanë status UNESCO?
Agjencia Kombëtare për Zonat e Mbrojtura, që varet nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit është përgjegjëse për mbrojtjen e të gjitha parqeve kombëtare në Shqipëri, përfshi Luginën e Valbonës dhe parkun Shebenik- jabllanicë, ku ndodhen këto dy pyje ahu. Agjencia është shumë aktive në zonë, dhe ka bërë një punë të mirë për të informuar banorët për rëndësinë e këtyre zonave, për t’u siguruar që pemët nuk duhet të priten por duhet të mbrohen. Shqipëria ka një biodiversitet shumë të pasur. Ne kemi të paktën 800 zona natyrore të mbrojtura dhe monumente natyrore në vend, dhe këto përbëjnë rreth një të tretën e gjithë biodiversitetit në Europë.