Our Story

Lake Ohrid is one of the oldest and deepest lake in Europe. It is shared between Albania and North Macedonia and is part of World Heritage List, protected by UNESCO. This page aims to protect this property through different projects. The first project was "Towards strengthened governance of the shared transboundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region", co-funded by European Union and Albanian Ministry of Environment and implemented by UNESCO.
The second project: Evidence based campaign on protecting Lake Ohrid", was implemented by DMO ALBANIA, supported by Co-Plan, through scheme: Financial Support to third parties in the framework of EU-Funded project: ENV.Net Factoring the environment portfolio for WB and Turkey in the EU Policy Agenda, financed by European UNION.

Monday, April 30, 2018

Four UNESCO cities join forces to better protection & promotion

Four UNESCO cities in Balkans- Dubrovnik, Kotor, Ohrid and Mostar  -come together to better protect these world heritages and to raise awareness on the importance of the UNESCO's status

The Mayor of Dubrovnik, Mato Franković, the Mayor of Kotor, Vladimir Jokić, the Mayor of Ohrid, Jovan Stojanoski and, on behalf of the Mayor of Mostar Ljubo Bešlić, the Chief Advisor of the City of Mostar Rada Komadin attended the signing of a Memorandum of Friendship between Dubrovnik, Kotor, Mostar and Ohrid, all UNESCO protected cities. 
The signing ceremony was held in the premises of the Montenegrin Maritime Museum, Kotor.
By adopting the Memorandum of Friendship, these cities have confirmed their intention of strengthening and spreading friendship through mutual co-operation in all areas of common interest and intend to cooperate permanently on the protection and promotion of their natural and cultural heritage by exchanging experiences and nurturing awareness of the importance of UNESCO's status.

"There are numerous problems and challenges ahead for UNESCO's historic environments that we can jointly address and overcome by exchanging experiences and good practices and working on promoting sports and culture through joint projects," said Mayor Franković.

He stressed that the cities of Dubrovnik and Kotor have already started intensive cooperation in the fields of renewal of monumental heritage, sustainable tourism and destination management. "This signature is only a confirmation of the cooperation that we have already started," concluded the Mayor of Dubrovnik.

Dubrovnik, Kotor and Ohrid were enrolled on the UNESCO World Heritage List in 1979, while Mostar was included on the list in 2005.

Source: http://thedubrovniktimes.com/

4 qytete të UNESCO në Ballkan bashkojnë forcat

Katër qytete UNESCO në Ballkan, pikërisht Dubrovnik, Kotori, Ohrid dhe Mostari u bashkuan në një zë për të mbrojtur më mirë këto pasuri dhe për të rritur ndërgjegjësimin për rëndësinë e statusit UNESCO të tyre.
Kryebashkiaku i Dubrovnikut z Mato Franković, kryebashkiaku i Kotorrit Vladimir Jokić, kryebashkiaku i Ohrit, Jovan Stojanoski and, dhe në emër të Kryebashkiakut të Mostarit, shefi i kabinetit të bashkisë përkatëse Rada Komadin morën pjesë në ceremoninë e nënshkrimit të Memorandumit të Miqësisë mes këtyre katër qyteteve, të gjitha të mbrojtura nga UNESCO. 

Ceremonia e nënshkrimit u mbajt në mjediset e Muzeut Detar të Malit të Zi në Kotor.
Duke miratuar këtë Memorandum Miqësie, këto qytete konfirmuan qëllimin e tyre për të forcuar  miqësinë përmes bashkëpunimit reciprok në të gjitha fushat me interes të përbashkët, dhe për të bashkëpunuar për mbrojtjen e promovimin e vazhdueshëm të pasurive natyrore dhe kulturore duke shkëmbyer eksperienca dhe duke shtuar ndërgjegjësimin për statusin UNESCO të tyre.
"Ka një sërë problemesh me të cilat përballen këto mjedise historike të UNESCO dhe ne së bashku mund t'i adresojmë dhe t'i zgjidhim më mirë duke shkëmbyer eksperiencat dhe praktikat e mira dhe duke punuar për të promovuar këto zona përmes projekteve të përbashkëta në sport dhe kulturë” tha kryebashkiaku i Dubrovnikut, Frakovic.
Ai theksoi se qytetet e Dubrovnik dhe Kotor kanë nisur tashmë një bashkëpunim intensiv në gjithë fushat për ringjalljen e trashëgimisë monumentale, për turizmin e qendrueshëm dhe menaxhimin e destinacionit. Kjo marrëveshje është një konfirmim i bashkëpunimit që këto dy qytete kanë nisur”, shtoi kryebashkiaku i Dubrovnik.
Qytetet: Dubrovnik, Kotori dhe Ohrid janë futur në UNESCO në 1979, ndërsa Mostar është përfshirë në 2005.
Tashmë dhe pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit, pritet ti shtohet pjesës ekzistuese të Ohrit të listuar në UNESCO

Monday, April 23, 2018

Domi: We expect a positive recommendation to inscribe LakeOhrid Albanian side on the World Heritage List

Interview with Venera Domi, former Ambassador/Permanent Delegate of Albania to UNESCO

Mrs Domi. The Nomination Dossier of the Lake Ohrid region on the Albanian side is already at The UNESCO World Heritage Centre. What is the future of the process?

In the evening of 31 January 2018, I received the electronic version of the Nomination File of the Albanian part of the Natural and Cultural Heritage of Lake Ohrid Region. The Nomination File, in three printed copies and one electronic version was officially submitted, within the official deadline, to the UNESCO World Heritage Centre. The Permanent Delegation of Albania to UNESCO will continue the dialogue with the World Heritage Centre and its Advisory Bodies (IUCN, ICOMOS and ICCROM) to facilitate the evaluation process of our Nomination File. Given that this Nomination File is part of the Upstream Process, and has been prepared in close cooperation and with the assistance of the three UNESCO’s Advisory Bodies, I predict a relatively easy process and adoption without debate from the World Heritage Committee in June-July 2019.

What are the deadlines for extending the Lake Ohrid World Heritage property to the Albanian side of the lake?
The timetable of the examination of Nomination Files is established by paragraph 168 of the Operational Guidelines for the Implementation of the World Heritage Convention. It provides in detail the steps and their corresponding deadlines. Until 1 March 2018, the World Heritage Centre will evaluate if the submitted file is formally complete and will inform Albania if the file is accepted. Only complete Nomination Files, i.e., files that contains all the documents required by the Convention, are transmitted to the Advisory Bodies for evaluation and eventually will be considered by the World Heritage Committee in its session in the next year, in this case in 2019. The World Heritage Committee usually takes place in June-July each year. Then, until May 2019, the relevant Advisory Bodies will evaluate the file and eventually will visit the sites. During this period, additional information may be presented, if necessary. In May 2019, six weeks prior to that year’s session of the World Heritage Committee, the Advisory Bodies will deliver their evaluation and recommendations to the World Heritage Committee. In June-July the yearly session of the World Heritage Committee will take place, which examines the files and decides whether the property will be inscribed on the World Heritage List. The decisions (as well as the recommendations) can be: Not To Inscribe, Deferral, Referral, or to Inscribe. We expect a relatively easy process for our country, a positive evaluation and the recommendation to inscribe the site on the World Heritage List.

What are the benefits for the Albanian side of the Lake Ohrid region, after it will be part of the UNESCO World Heritage List?
The inscription of a site in UNESCO’s World Heritage List is an important moment for the natural and cultural heritage of a country. Aside from the obvious recognition and promotion of the natural and cultural values that comes from the inscription, every inscription marks a further step ahead in their protection because the Convention sets the highest standards for the protection and promotion of natural and cultural heritage. In addition, the reason why every State Party to the Convention are pressed and fight to increase the number of sites in the World Heritage list, is because their inscription offers the best potential for a sustainable development of the region inscribed and the overall country in general. Another advantage is that the inscription on the list generates possibilities for the economic growth of the local communities. For example, one of the almost automatic advantages is the increase of the tourism in the region. Nowadays, the touristic industry is very much linked to the World Heritage List and its new inscriptions.

On the other hand, the increase in tourism is closely linked to the development of hotel sector, handicrafts, cultural and creative industries, agro-tourism, etc. It also generates an important potential for the registration of patents with economic advantages on agriculture, livestock or fisheries products, etc., that are closely linked to the region.

But this should not be considered as a magical solution to all problems. The inscription just generates additional possibilities. To what extent we can benefit of them depends largely from the local skills. However, in the network of the World Heritage sites, there are many good practices from which we can benefit and we can cooperate with to get successful solutions.

UNESCO is trying to transform the World Heritage sites in laboratories of sustainable development, in promoters and locomotives of green economies, in full harmony with the environment and its protection, to leave to our children a cleaner planet and more prosperous life.


Intervistë me Venera Domin, ish Ambasadore e Shqipërisë në UNESCO

Ju morët në dorëzim nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit dosjen e Nominimit për pjesën shqiptare të Liqenit të Ohrit. Cilat janë hapat që do të ndiqen në vazhdim? 

Po, në darkën e datës 31 janar 2018, mora në dorëzim dosjen elektronike të kandidimit për pjesen shqiptare të Trashëgimisë natyre dhe kulturore të Liqenit të Ohrit dhe rajonit të tij. Dosja, në 3 kopje të printuara dhe një kopje elektronike, u dorëzua zyrtarisht më datë 1 shkurt 2018, brenda afatit zyrtar, në Qendrën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
Delegacioni i përhershëm i Republikës së Shqipërisë pranë UNESCO-s do të vijojë dialogun me Qendrën e TB dhe institucionet e tij këshëllimore (IUCN, ICOMOS, ICCROM) për të lehtësuar procesin e vlerësimit tē dosjes sonë. Duke qenë se kjo dosje është përgatitur në kuadër të procesit të asistencës që në konceptim (Upstream Process) të Qendrës së TB dhe dosja është përgatitur në bashkëpunim dhe asistencën e 3 institucioneve këshëllimore të UNESCO-s, të cilat edhe do ta vlerësojnë, parashikoj një proces relativisht të thjeshtë dhe miratim pa debat nga Komiteti i TB në qershor-korrik 2019.

Cilat janë afatet që Komiteti i Trashëgimisë në UNESCO të miratojë përfundimisht zgjerimin e pasurisë së Rajonit të Liqenit të Ohrit me pjesën shqiptare Ecuria e dosjeve të kandidimit ka një kalendar të mirëpërcaktuar nga paragrafi 168 i Udhëzuesit Operacional mbi Zbatimin e Konventës së Trashëgimisë Botërore. Ai parashikon me hollësi hapat dhe afatet. Konkretisht, deri më datë 1 mars 2018, Qendra e TB do të shqyrtojë dhe vlerësojë nëse dosja e paraqitur është formalisht e plotë dhe do të informojë vendin tonë nëse e pranon. Vetëm dosjet e vlerësuara formalisht të plota, dmth që i përmbajnë të gjitha dokumentet e përcaktuar nga Konventa, i dërgohen për vlerësin institucioneve këshëllimore dhe eventualisht do të shqyrtohen nga Komiteti i TB në vitin pasardhës, në këtë rast në vitin 2019, në sesionin e 43-të të Komitetit të TB, i cili mbahet zakonisht në periudhën qershor-korrik të çdo viti.
Në vijim, deri në maj 2019 institucionet këshëllimore përkatëse vlerësojnë dojen dhe eventualisht zhvillojnë edhe vizita vëzhguese në terren. Gjatë kësaj periudhe, informacion shtesë e plotësues mund të paraqitet, nëse është e nevojshme.
Në maj 2019, gjashtë javë përpara fillimit të sesionit të rradhës së Komitetit të TB, Organet Këshëllimore do të paraqesin vlerësimin për dosjen dhe rekomandimin për Komitetin e TB.
Me marrjen e vlerësimit dhe rekomandimit, vendi mund të paraqesë pranë Qendrës së TB, Presidentit të Komitetit të TB dhe Institucioneve Këshëllimore kërkesën dhe agumentimin e tyre për ndreqjen e gabimeve faktuale që mund të gjenden në vlerësimin e UNESCO-s.
Në qershor-korrik zhvillohet sesioni i radhës i përvitshëm i Komitetit të TB, i cili merr në shqyrtim dosjet e kandidaturave dhe vendos për to.
Vendimet (si dhe rekomandimet) mund të jenë: Të Mos Regjistrohet, Të Ripunohet, Të shtyhet, ose Të Regjistrohet.
Siç e kam thënë edhe më lart, parashikoj që i gjithë ky proces të jetë relativisht i lehtë për vendin tonë dhe dosja të marrë vlerësim pozitiv dhe rekomandimin për t’u regjistruar në Listën e TB.

Çfarë përfitimi do të sjellë për rajonin e Liqenit të Ohrit në pjesën shqiptare, regjistrimi i kësaj pasurie në UNESCO? Regjistrimimi një siti në Listen e TB të UNESCO-s është një moment me rëndësi për trashëgiminë kulturore dhe natyrore të një vendi. Përveç vlerësimit dhe promovimit të vlerave natyrore e kulturore të vendit që rrjedh prej këtij regjistrimi, që është mëse e kuptueshme, çdo regjistrim shënon edhe një hap të mëtejshëm në mbrojtjen e tyre, pasi konventa parashikon standardet më të larta për mbrojtjen dhe promovimin e trashëgimisë kulturore e natyrore.
Përveç kësaj, arsyeja që të gjitha shtetet palë të konventes rendin dhe luftojnë për shtimin e siteve në listen e TB, është fakti se ky regjistrim ofron mundësitë më të mira për një zhvillim të qendrueshëm të zonës së regjistruar dhe të gjithë vendit në përgjithësi. Natyrisht, kjo është vetëm një mundësi, pasi i takon shtetit që regjistron, që të gjejë mënyrat më të përshtatshme për të përfituar nga mundësitë e pafundme të zhvillimit që ky regjistrim siguron. Por vendi duhet të tregohet i mençur dhe krijues. Një tjetër avantazh është se regjitrimi në listën e TB krijon mundësinë e zhvillimit ekonomik të banorëve të zonës së regjistruar.
Konkretisht, një nga përfitimet pothuajse automatike është rritja e turizmit në zonë. Sot industria e turizmit është mjaft e lidhur me listën e TB dhe regjistrimet e reja në të.
Rritja e turizmit lidhet ngushtësisht me zhvillimin e hotelerisë, artizanatit dhe industrive kulturore e kreative, agro-turizmit, etj. Ajo krijon gjithashtu një potencial të madh për krijimin e licencave me përfitim ekonomik, për produkte bujqësore, blegtorale apo të peshkimit, etj., të cilat lidhen ngushtësisht me zonën.
Por kjo nuk duhet konsideruar si një zgjidhje magjike e problemeve. Sigurisht, do të ketë rritje të turizmit, do të ketë më shumë interes për produktet artizanale dhe ushqimore të rajonit, më shumë industri kulturore e kreative, por shkalla e përfitimit prej tyre varet shumë nga aftësitë që do të tregojnë autoritetet vendore dhe qendrore, por edhe vetë komunitetet për të përfituar sa më shumë nga ky oportunitet. Pra, regjistrimi krijon potenciale. Shkalla e përfitimit prej tyre varet nga aftesitë vendore. Megjithatë, në rrjetin e siteve të TB ka shumë pervoja pozitive nga të cilat mund të përfitohet dhe më të cilët mund të bashkepunohet për zgjidhje të suksesshme.
UNESCO po përpiqet të transformojë sitet e TB në laboratorë të zhvillimit të qendrueshëm, në promotorë dhe lokomotiva të zhvillimit të gjelbër, në harmoni me mjedisin dhe në mbrojtje të tij, për t’u lënë fëmijëve tanë një planet më të pastër dhe një jetë më të begatë.

Monday, April 16, 2018

Intervistë me Nikola Paskalin, një nga fituesit e konkursit #OurlakeOhrid

Z. Nikola. Së pari duam t’ju urojmë për fotot e mrekullueshme që ju keni postuar në konkursin tonë të fotografisë #OurLakeOhrid. 6 nga 50 fotot fituese janë me autorësinë tuaj. Janë shumë unike pasi përfaqësojnë një pjesë jo shumë të dukshme të Liqenit për fotografët e tjerë, pikërisht botën nënujore të Liqenit të Ohrit. Çfarë mund të na thoni rreth kësaj eksperience? 

Që në moshë të vogël, isha në kontakt me botën nënujore pasi im atë ishte zhytës. Shpesh isha pjesë e udhëtimeve të tij nënujore me miqtë dhe kolegët, dhe këto udhëtime shënuan hapat e mi të parë drejt eksplorimit nënujor. Tashmë e praktikoj këtë sport prej 16 vitesh, që nga zhytja ime e parë në Liqenin e Ohrit. Pas diplomimit në arkeologji, unë kombinoj dy profesionet e mia në një, pikërisht në arkeologjinë nënujore. Kryesisht kërkimet e mia fokusohen në zonat arkeologjike nënujore ekzistuese, por gjithashtu eksploroj dhe zona të tjera të pazuluara dhe shpella nënujore, duke zbuluar florën dhe faunën. Gjatë sesioneve të mia të zhytjes, nuk mund të humbas mundësinë për të shkrepur foto, dhe për t’ia treguar këtë bukuri botës. Eksperienca më ka mësuar që të jem shumë i kujdesshëm, të ruaj dhe të mbroj liqenin tonë si një trashëgimi e çmuar në çdo këndvështrim: natyror, kulturor, shkencor dhe turistik. Mendoj se ne duhet ta mbrojmë fort këtë trashëgimi që kemi.

Cilat janë gjërat më të rëndësishme që keni gjetur në thellësi të Liqenit? 
Një nga zbulimet më interesante në gjithë eksperiencën time është një barkë ‘monoxyl’, një tip barke e gjatë e zbuluar nën ujërat pranë Manastirit të Shen Naumit në vitin 2009. Është një pajisje druri, objekt lundrimi që quhej monoksil për arsye se në pamje të parë të duket se është bërë vetëm me një copë të vetme druri. Nevojiten kërkime të tjera për të identifikuar se çfarë tip objekti është, për çfarë aktiviteti përdorej dhe cilës periudhë i përket. 

Së fundi, keni publikuar në mediat sociale foto të shumë barkave të mbytura. Sa të vjetra janë dhe cila është historia e tyre? Çfarë bëni ju me ato që gjeni? A i dërgoni në muze, në Ohër apo në Strugë? 
Anijet e mbytura në Strugë janë një vend shumë interesant arkeologjik me rëndësi për eksplorime shkencore. Janë dy barka të mëdha dhe disa vagone mallrash të prodhuar në 1887 nga një kompani italiane. Mendohet se anijet janë mbytur këtu gjatë Luftës së Parë Botërore dhe ky vend është zbuluar nga zhytësit në Strugë në vitet 80. Ka shumë histori të ndryshme për historinë e këtyre anijeve, por vetëm me kërkime shkencore të sakta mund t’i përgjigjen disa pyetjeve si: me çfarë mënyre janë zhytyr këto anije, nëse janë mbytur enkas? Ose nëse nuk janë sulmuar, si janë mbytyr? Gjithashtu nga kërkimet dhe arkivat duhet të gjejmë saktësisht se çfarë ngarkese transportonin ato? Për çdo zbulim që ne bëjmë nën ujë, informojmë Institutin për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës dhe muzeumet e Strugës dhe Ohrit. Atyre u çojmë fotografitë, videot dhe gjithë matierialet grafike që ne gjejmë nga udhëtimet tona nën ujore. Gjithashtu çdo objekt i gjetur i dorëzohet institucioneve. Është detyra jonë të informojmë muzeumet, pasi nuk kemi një Qendër të Arkeologjisë Nënujore në vendin tonë, që është e domosdoshme.

Sa e mbrojtur është pasuria nënujore e Liqenit të Ohrit?
Qyteti i Ohrit dhe Liqeni i Ohrit janë listuar si një pasuri mikse natyrore dhe kulturore në UNESCO. Institucionet janë duke punuar për të mbrojtur, ruajtur dhe promovuar Liqenin e Ohrit si një trashëgimi unike. Gjithashtu qytetarët, organizatat civile marrin pjesë aktivisht në ruajten e kësaj trashëgimie. Por mendoj se mund të bëjmë më shumë dhe më mirë. Problemet ende ekzistojnë dhe nevojiten strategji për t’i tejkaluar ato. Siç ju thashë, nevojitet ndërtimi i një Qendre të Arkeologjisë nënujore. Ne shpresojmë që kjo të bëhet një Qendër Ndërkombëtare, e cila të kujdeset për mbrojtjen dhe eksplorimin e siteve të arkeologjisë nënujore. Jam i sigurt se dhe vendet e rajonit do të ishin të interesuara për këtë bashkëpunim dhe për të shkëmbyer eksperiencat e tyre. Kjo qendër do të ishte me rëndësi të madhe për mbrojtjen dhe ruajtjen e trashëgimisë së Liqenit të Ohrit.

Ju ofroni trajnime për zhytësit e rinj në qendrën tuaj AKVATEK. Cila është këshilla që u jepni të rinjve se si ta mbrojnë këtë trashëgimi?
Qendra e zhytjes AKVATEK ofron një sërë kursesh, që nga zhytjet rekreative e deri tek teknikat më profesionale të zhytjes. Ne vazhdimisht dhe pa u lodhur u mësojmë të rinjve si të sillen dhe si të respektojnë trashëgiminë kulturore dhe ntyrore. I paralajmërojmë të mos prekin asgjë nën ujë, të mos marrin objekte që janë me vlerë dhe të mos dëmtojnë sitet nënujore. Përgjithësisht studentët tanë janë në dijeni se po zhyten në një liqen që ka një pasuri të jashtëzakonshme në çdo kuptim. Rregulli numër një është: Shiko, por mos prek!

ps/ Artikulli u publikua në gazetën "Mbrojtja e Liqenit te Ohrit" 


Interview with Nikola Paskali, one of the winners of Social Media Contest 

Mr. Nikola, firstly we would like to congratulate you for the beautiful photos you submitted to #OurLakeOhrid Social media contest. 6 of them are among 50 winning photos of the competition. Your photos are so unique, since they represent the underwater species and the life beneath the lake. What you can tell us about your experience?

Since I was I little boy, I was in touch with the underwater world, because my father is a scuba diver. Often, I was a part of his scuba diving trips and journeys with his friends and colleagues, which became my first steps into underwater exploring. I practice this sport for almost 16 years now, since my first dive in the Ohrid Lake. After my graduation on archaeology, I combine my two occupations in one - underwater archaeology. Mainly, my research is focussed on existing underwater archaeology sites, but I also explore new undiscovered sites and underwater caves, discovering the flora and fauna. During my scuba diving sessions, I can't miss the occasion and opportunity to take some photographs to show the underwater beauties to the world. But my experience taught me that we need to be very careful, to preserve and protect our lake as a heritage, from every perspective: naturally, culturally, scientific, and touristic. From my point of view, we should strongly keep trying to preserve our heritage.

What are the most important things you found in the depth of lake? 
As the most interesting discovery, I would mention the sunken monoxyl (monoxylon ) - longboat in the waters close the monastery of St. Naum, which was discovered in 2009. It is a wooden floating, sailing object that we called monoxyl, because at first glance it looks like it was made from one piece of wood. Further research needs to identify what type of floating object it is, for what kind of activities it served and during what period it was used.

Lately, you have published photos of some sunken boats. How old are they, and do you know their history ? What do you do with all your findings? Do you send them to the museums in Ohrid or Struga? 

The sunken ships in Struga are an interesting underwater site for tourism and scientific underwater explorations. There are two major tugboats and several freight wagons produced in 1887 by an Italian company. Ships are deliberately sunk during the First World War and the site was discovered by divers from Struga in the '80s. There are many different stories about these ships but only with adequate research, we can confirm and answer some questions such as: what type of method is used for their sinking if they are intentionally submerged? Or if not deliberately, why they sunk? Also, by researching the archives, we can find out exactly what they were used for, what kind of cargo was transported? For every new discovery, we inform the Institute for Protection of Cultural Monuments and Museums in Ohrid and Struga. They are constantly receiving photographs, videos and other graphic materials from underwater discoveries and sites. Findings and artefacts are delivered to the institutions. It is our obligation to inform the museums, since we do not have a centre for Underwater Archaeology in our country, which is more than necessary.

How protected is the underwater heritage of Lake Ohrid? 

Ohrid city and Lake Ohrid are listed as a mixed Cultural and Natural World Heritage site by UNESCO. Institutions are working to protect, preserve and promote the Lake Ohrid as a unique heritage site. Also, citizens and organizations actively participate in heritage preservation. But we can do more and better, I think. Problems still exist and we need strategies to overcome them. As I said before, a centre for underwater archaeology on the Ohrid Lake must be built. We hope this centre to become an international centre for underwater archaeology, which will take care for the protection and exploration of underwater archaeological sites. I am quite sure that other neighbouring countries will also be interested in cooperation and exchange their experiences. It would be of great importance for the preservation and protection of the heritage of Lake Ohrid.

You offer diving training at your centre AKVATEK. Do you have some advice for new divers how to protect and not destroy this heritage? 
The AKVATEK diving centre offers various diving courses, from recreational diving to professional technical specialities. We constantly and tirelessly teach new divers how to behave and to respect the cultural and natural heritage. We warn them that if they move something, or take objects which are precious, valuable information will be lost. Mainly, our students are aware that they are diving into a lake which possesses an enormous wealth in every sense. The main rule is: Watch, do not touch!

Monday, April 9, 2018

Interview with Eduard Shalsi about tourism in Pogradec

Mr. Shalsi, this winter you climbed the peak ‘Pllaja a Pusit’, which belongs to Mali i Thatë around the Pogradec area. What are the opportunities for tourism in Pogradec with these new attractions?

Pogradec is more known for lake tourism, especially during the summer, but it hides great oppportunities for adventurous tourism, as well as for historical and cultural tourism.
Mali i Thatë, is like a pearl which stands proudly by the lake as a dividing station between Lake Prespa and Ohrid. We only knew some famous touristic places such as Lin Mosaic, but there are other hidden gems, such as the Ice lakes of Lukova, Goliku Bridge, Guri i Kamjes, which we are trying to promote lately. I think probably this summer you will see how the youth of Pogradec will promote some very interesting itineraries around Pogradec, which are tending to enrich the touristic products and expand the touristic season in the Pogradec area. 

Mr. Shalsi, the Albanian side of Lake Ohrid will potentially become UNESCO World Heritage. What are the plans of Government to develop this area?

Firstly, I want to mention some strategic investments that the Government has started in Pogradec, such as the Ring Road and the entrance of Pogradec. The road Lin-Pogradec is fully financed and we hope that the three projects will be finalized in the end of this year. We have financially supported the Municipality of Pogradec to improve the infrastructure of the city. Also we planned to expand the promenade by the lake, but we will do this in accordance with strict criteria that UNESCO applies for this region. There are some other projects for investments in electric power transmission and school infrastructure.

Lin and Tushemisht are included in the Government Program for investment in 100 villages, with opportunities in Tourism. Can you tell us more about this plan?
The program for Lin and Tushemisht in the Lake Ohrid region is mostly focused on development of rural areas which are situated on lake shore. We plan to have 3 types of projects: interference with public infrastructure, projects for economic development of local communities and training for vocational education. The project will last 3 years, and by its end we hope to have tangible results on employment, tourism, creating an agro tourism network and seeing the impact of infrastructure projects for the respective communities. Meanwhile, the American Fund of Development has started a feasibility study for the area Drilon-Tushemisht to suggest the ways how to better develop the area in continuity of some successful investments they had in partnership with Albanian Government in some other cities (Korca, Tirana, Vlora).

The cleanliness of Lake Ohrid  has often been criticised. Are there plans from the Government to deal with this problem?
The World Heritage supplement of Management Plan for the protected landscape of Pogradec 2017-2027 describes exactly the management plan of cleaning the lake. The aim is to stop the deteriorating the situation of chemical and physical environment of the lake and its ecosystem. Among our objectives for the future 10 years we can list the following:
-Full treatment of wastewater and industrial waters;
-Cleaning and decontamination of Memelisht industrial zone and other mineral areas. We hope this year, based on a study we have, to reduce the level of pollution from the heavy metals sediments in the lake around Memelisht (chromium, nickel, cadmium, iron etc);
-Restoring and rehabilitating to its natural state, the Drilon park and the whole wetland complex surrounding it, which is a very popular place to relax and enjoy;
-Building a functional system for solid waste collection and disposal;
- Organizing an awareness campaign for engaging communities on vulnerary cleaning the lake.

Ps/ The article was published at Newsletter 7 , "Protecting Lake Ohrid"

Intervistë me Eduard Shalsi, deputet në parlamentin shqiptar

Kohët e fundit ju pamë në një ngjitje në Malin e Thatë, pikërisht në Pllajën e Pusit, duke promovuar turizmin malor rreth rajonit të Liqenit të Ohrit. Si mendoni cilat janë potencialet turistike të kësaj zone?
Pogradeci pavarësisht se njihet vetëm për turizmin liqenor, brënda vetes fsheh edhe një potencial të jashtëzakonshëm malor dhe historic dhe kulturor. Mali i Thatë është perla që rri kryeneç mbi liqen si stacioni ndarës mes Liqeneve të Prespës dhe Liqenit të Ohrit. Njohim disa pika turistike të famshme, si Mozaiku i Linit, por gjithashtu perla të tjera të fshehura janë Liqenet Akullnajore të Lukovës, Ura e Golikut Guri Kamjes, të cilat po përpiqemi t’i promovojmë. Këtë verë do shihni sesi së bashku me të rinjtë e Pogradecit ne do promovojmë disa shtigje shumë interesante të zonës së Pogradecit, me qëllim zgjerimin e gamës së shërbimeve turistike.

Cilat janë planet e Qeverisë për të zhvilluar zonën tashmë që edhe pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit do të jetë në Unesco dhe liqeni do mbrohet si i tërë?

Fillimisht me duhet t’ju sjell në vëmendje se kemi nisur disa investime strategjike siç janë Unaza dhe hyrja e Pogradecit. Gjithashtu për rrugën  Lin – Pogradec kemi siguruar financimin e plotë dhe besojme se brenda këtij viti të tre këto investime të përfundojnë. Kemi mbështetur Bashkinë e Pogradecit për financimin e një blloku banimi për të dhënë një model zhvillimor se si e shohim ne përmirësimin e infrastrukturës së qytetit.
Gjithashtu po mendojme seriozisht për një shëtitore të madhe në qytet, përgjate liqenit, dhe tashmë që kemi dorëzuar aplikimin për në UNESCO do të duhet të planifikojmë dhe dezinjojmë duke respektuar rigorozisht dhe kriteret strikte që ky institucion aplikon.  Po punojme për të tjera investime në rrjetin energjitik, infrastrukturën arsimore si dhe shkollën profesionale.

- Lini dhe Tushemishti janë përfshirë në programin e 100 fshatrave per financim. Çfarë do të financohet konkretisht? 
Programi për Linin dhe Tushemishtin, synon zbatimin e investimeve të përbashkëta strategjike për zhvillimin e integruar të hapësirave rurale dhe liqenore të tyre.  Do të kemi tre tipe ndërhyrjesh me projekte, kryesisht me ndërhyrje në infrastrukturës publike, projekte që ndihmojnë zhvillimin ekonomik të tyre si dhe trajnime për formimin profesional. Në fund të programit 3-vjeçar që zgjat projekti, do të kemi rezultate të prekshme në punësim, turizëm, ngritjen e një rrjeti të agro-turizmit, por edhe projekte të infrastrukturës që do të jenë të prekshme për komunitetet përkatëse. Për zonën Drilon – Tushemisht ka filluar edhe një studim nga Fondi Amerikan i Zhvillimit, në vijim të investimeve të suksesshme që janë bërë në partneritet me qeverinë shqiptare në qytete të ndryshme të Shqipërisë.

Ka shumë kritika për pastërtinë e Liqenit të Ohrit. A ka ndonjë plan qeveria për të ndihmuar në këtë drejtim?
Suplementi i Trashëgimisë Botërore i Planit të Menaxhimit për Peizazhin e Mbrojtur të Pogradecit 2017 – 2027 sanksionon qartësisht plan menaxhimin e pastrimit. Qëllimi është ndalimi dhe ndryshimi i situatës së përkeqësimit të mjedisit fizik dhe kimik të liqenit dhe ekosistemeve të tij.  Ndër objektivat 10-vjeçare kemi vendosur :
Trajtimi i plotë i të gjitha ujërave të zeza dhe ujërave industriale;
Pastrimi dhe dekontaminimi i Memëlishtit dhe zonave të tjera minerare. Nga ky vit, të mos ketë asnjë rritje të nivelit të ndotjes nga metalet e rënda të sedimenteve në liqen përreth Memëlishtit (kromi, nikeli, kadmiumi, hekuri) duke përdorur një studim bazë deri më 2018.
Restaurimi në gjendje pothuajse natyrore i Drilonit dhe kompleksit të ligatinave, i cili është një vend i njohur dhe një zonë shlodhëse.
Ngritja e një sistemi funksional të grumbullimit dhe asgjesimit të mbetjeve të ngurta;
Organizimi fushatave të pastrimi vullnetar të bregut

Ps/ Artikulli u botua ne gazeten "Te mbrojme Liqenin e Ohrit"

Monday, April 2, 2018

Portrait/A daily life of fisherman in Pogradec

Endri is a fisherman who lives in Pogradec. Every day he gets up in the early morning to go fishing, which is the only job he does to feed his family. Endri is a father of three kids: a girl and two twin boys. Together with his wife, they are five in their family and Endri is the only person working. Endri says that it is hard to find another job in the Pogradec area, but with fishing they can live somehow. “Unfortunately this is a seasonal job. There are some strict regulations regarding the legal time to fish throughout one year, and we respect these rules”, he says. These restrictions have to do with some regulations during the specific times of the year. For each species, especially for Koran, Belushk and Krap, there are limits related to the fishing zone, the time of year, the size of the fish, and the type of fishing licence one can have”.

Endri, together with 40 other licensed fishermen in the Pogradec area, work only during the allowed time for fishing. Other months they go to the neighbouring country Greece to do some seasonal agriculture works, like collecting cherries or olives.
This is the routine life of a fisherman in the Pogradec area. Endri loves his job but he can’t be satisfied only with it, as like other fishermen he doesn’t have stable salary or insurance for its work.
But his days are not always grey. He says that the good news is that now the situation in Lake Ohrid is much better than some years ago. The number of fish are growing, and the lake is now much more populated with species, since the fishermen are very careful to respect the legal time of fishing and legal period of throwing fish eggs into the water.

On a lucky day, Endri can catch 2-3 kg fish and this is good for him. He sells it in fish collection centres in Pogradec for a price less than 10 euro/kg. With this money he can arrange somehow his economic problems. Endri is happy and optimistic that something is changing for good for his city. The attention of UNESCO, other bodies who trained fishermen how to protect this beautiful heritage, have done their work. It seems that everyone in Pogradec is aware to protect the lake, as it is considered the only vivid property of the locals. Endri is optimistic even for the new touristic developments and some investments from Government. “I’m happy that everyone now has turned their attention to Pogradec, to do something for better to our lovely and wonderful city”.

Ps. The article was published at Newsletter 7 "Protecting Lake Ohrid"

Written by Eva Kushova


Jeta e përditshme e një peshkatari në Pogradec 

Endri është një peshkatar që jeton në Pogradec. Çdo ditë ai zgjohet herët në mëngjes për të shkuar për peshkim dhe kjo është puna e vetme që ai bën për të ushqyer familjen. Endri është babai i tre fëmijëve: një vajzë dhe dy djem binjakë. Së bashku me gruan ata bëhen 5 në familje dhe Endri është i vetmi që punon. Endri thotë se është e vështirë që të gjesh një punë tjetër në Pogradec, por me peshkimin mund të jetosh disi.
“Por kjo është punë sezonale. Ka rregulla strikte që që rregullojnë periudhën ligjore se kur duhet të peshkosh, dhe ne i respektojmë këto rregulla, - thotë Endri. Këto kufizime kanë të bëjnë me rregullimet e kohës specifike për peshkim. Për çdo specie, veçanërisht për Koranin, Belushkun dhe Krapin ka limite përsa i përket zonës së peshkimit, kohës, madhësisë së peshkut etj.
Endri bashkë me 40 peshkatarë të tjerë të linencuar në Pogradec punojnë gjatë kohës së lejuar për peshkim. Muajt e tjerë ata shkojnë në Greqinë fqinje për të bërë punë sezonale në bujqësi, si mbledhjen e qershive apo ullinj. Kjo është jeta rutine e një peshkatari në Pogradec. Endri e do punën e tij por nuk është i kënaqur, pasi si shumë peshkatarë të tjerë ata nuk ka pagë të qendrueshme dhe sigurime për pension.
Por ditët e tij nuk janë gjithnjë gri. Ai thotë se lajmi i mirë është që situata në Liqenin e Ohrit sa vjen dhe përmirësohet çdo vit. Numri i peshqve është rritur, liqeni është më i populluar, pasi peshkatarët respektojnë me rigorozitet periudhën e rritjes së tyre, dhe gjithë procedurat për hedhjen e rasatit, pra vezëve të peshkut në kohën e duhur dhe në thellësinë e duhur.
Kur është koha e lejuar për të peshkuar, në një ditë me fat, Endri kap 2-3 kg peshk në ditë. Ai i shet ato në qendrat e grumbullimit në Pogradec për një çmim më pak se 10 euro/kg. Me këto para ai mund të rregullojë problemet ekonomike disi. Endri është optimist se diçka po ndryshon për mirë në qytetin e Pogradecit. Vëmendja e UNESCO, e organizmave të tjerë, që kanë trajnuar edhe peshkatarët për ta mbrojtur këtë pasuri, kanë bërë punën e tyre. Duket se në Pogradec të gjithë janë ndërgjegjësuar për ta mbrojtur këtë liqen, pasi ai konsiderohet e vetmja pasuri e banorëve. Endri është optimist edhe për ndryshimet turistike dhe investimet e qeverisë. “Jam i kënaqur se shumë njerëz kanë kthyer vëmendjen nga Pogradeci për ta bërë më të bukur dhe më të jetueshëm këtë qytet”.

Shkruar nga Eva Kushova